Mary and Max, 2009 yılında gösterime giren ve Adam Elliot tarafından yazılıp yönetilen stop-motion animasyon türündeki bir Avustralya filmidir. Film, 1970'lerin Melbourne'unda yaşayan yalnız ve sevgiye muhtaç 8 yaşındaki Mary Daisy Dinkle ile New York'ta yaşayan, Asperger sendromlu ve sosyal anksiyetesi olan 44 yaşındaki Max Jerry Horovitz'in beklenmedik mektup arkadaşlığını konu alır. Mary'nin, bir rehberden rastgele seçtiği adrese yazdığı mektup, iki farklı kıtada, iki farklı hayatı birbirine bağlayan 20 yıllık sıra dışı bir dostluğun başlangıcı olur.

Film, Toni Collette (Mary'nin yetişkinliğini seslendiren) ve Philip Seymour Hoffman (Max'i seslendiren) gibi oyuncuların performanslarıyla derinlik kazanır. Hoffman'ın, Max'in karmaşık iç dünyasını ve sosyal zorluklarını aktarmadaki başarısı özellikle dikkat çekicidir. Yönetmen Adam Elliot, karakterlerin kırılganlıklarını, yalnızlıklarını ve hayata dair arayışlarını, karanlık mizahla harmanlayarak samimi ve dokunaklı bir şekilde perdeye yansıtır. Siyah-beyaz ve sepya tonlarının hakim olduğu görsel estetik, hikayenin melankolik atmosferini güçlendirir.

Mary and Max izlemek için pek çok neden vardır. Film, otizm spektrum bozukluğuna (özellikle Asperger sendromuna) nadiren bu kadar içten ve önyargısız yaklaşan bir yapımdır. Dostluk, yalnızlık, akran zorbalığı, ruh sağlığı ve kabul edilme arzusu gibi evrensel temaları işler. Animasyon formatının, canlı aksiyonun sunamayacağı bir metaforik anlatım gücü vardır. Hüzünlü olduğu kadar umut dolu, komik olduğu kadar düşündürücü sahneleriyle izleyiciyi derinden etkiler. Sıradışı bir animasyon deneyimi arayan, karakter odaklı hikayelerden hoşlanan herkesin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır.