2018 yapımı Tully, yönetmen Jason Reitman ve senarist Diablo Cody ikilisinin, Juno ve Young Adult filmlerinden sonraki işbirliğini sürdürdüğü dokunaklı ve gerçekçi bir hikaye sunuyor. Film, üçüncü çocuğuna yeni hamile kalmış, tükenmişlik noktasındaki anne Marlo'yu (Charlize Theron) merkezine alıyor. Kocası Drew (Ron Livingston) iş hayatına gömülmüşken, Marlo kendini ev işleri, çocuk bakımı ve bitmek bilmeyen sorumluluklar arasında kaybolmuş halde bulur. Durumun üstesinden gelemeyeceğini fark edince, kardeşinin önerisiyle genç ve enerjik bir gece bakıcısı olan Tully'yi (Mackenzie Davis) işe alır.

Tully'nin gelişi, Marlo'nun hayatında beklenmedik bir dinginlik ve neşe dalgası yaratır. Film, bu iki kadın arasında gelişen sıra dışı ve samimi bağı, duygusal derinlik ve kara mizah dengesiyle işliyor. Charlize Theron, fiziksel ve duygusal dönüşümüyle adeta ekrana hayat veriyor; yorgunluğu, kaygıları ve içsel çatışmaları seyirciye doğrudan aktarıyor. Mackenzie Davis ise Tully karakterine özgür ruhlu, bilge ve biraz gizemli bir hava katıyor.

Tully, sadece bir anne olma hikayesi değil, aynı zamanda kimlik kaybı, fedakarlık ve yeniden doğuş üzerine düşündürücü bir film. Modern ebeveynliğin idealize edilmiş hallerini sorgularken, toplumun annelere yüklediği mükemmeliyetçi beklentileri de mercek altına alıyor. Son perdede ortaya çıkan sürpriz ve duygusal dönüş, izleyiciyi filmin anlatısını yeniden düşünmeye itiyor.

Gizem unsurlarıyla bezeli bu komedi-dram, sıcak, samimi ve insani bir deneyim vaat ediyor. Hem ebeveynler hem de karakter odaklı hikayelerden hoşlanan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken, akılda kalıcı ve içten bir yapım. Tully, hayatın kaotik güzelliğini ve insan ilişkilerinin iyileştirici gücünü hatırlatan özel bir film.